ook al is Iran uit de headlines verdwenen, ik hoop dat je gewoon verder gaat met posten. De internationale aandacht gaat nu uit naar nieuwe mensenrechtenschendingen in West-China, waar tenminste met hoge dodentallen geschermd kan worden (140 doden, 1100 arrestaties!) In Iran weten we niet hoeveel doden er zijn gevallen; buitenlandse journalisten wordt het werken onmogelijk gemaakt en Midden-Oosten correspondenten berichten vanuit Beirout alleen de officiele cijfers van de regering en een paar voorzichtige schattingen. Ondertussen blijven op internet -voor degenen die het Farsi beheersen- de ooggetuigenverslagen uit Iran binnen komen. Tijdens de demonstraties in de twee weken na de verkiezingen kregen we de meest gruwelijke berichten te horen: in ziekenhuizen en studentenflats vonden razzia’s plaats;bij demonstraties werd regelmatig op scherp geschoten en baseej-aanhangers bewapend met messen en bijlen werden op de massa afgestuurd. Spectaculaire beelden en geruchten, jazeker, maar aangezien buitenlandse journalisten dit niet konden bevestigen, drongen de ware proporties van het geweld hier maar mondjesmaat in de media door. Er zijn nog geen betrouwbare lijsten voor doden, arrestanten en vermisten.

Het is nu heel stil geworden rondom Iran en die stilte is gevaarlijk. we zien nu al dat de eerste regime-critici gearresteerd worden; een golf van arrestaties zal zeker nog volgen aangezien Ahmadinejad probeert zijn positie te behouden met methoden die in een bananenrepubliek niet zouden misstaan. Van kennissen uit Iran die Baseej-aanhangers in de familie hebben, hoor ik dat deze mannen sinds hun eerste optredens bij demonstraties in kazernes overnachten en geen contact op mogen nemen met hun familie. Er is nog steeds geweld op straat en ook de officiele toon tegen de oppositie verscherpt zich.

Ondertussen bevindt de Europese politiek zich in een lastige spagaat: Iraans atoomprogramma wordt zozeer gevreesd dat men liever eieren voor zijn geld kiest: Europa heeft een gesprekspartner nodig. Dat deze gesprekspartner onder twijfelachtige omstandigheden aan de macht is gekomen en vervolgens zijn eigen volk neer laat knuppelen is daarbij nu even “niet zo belangrijk”. De angst voor de (nog niet reele) bom regeert, daarom wordt het reele geweld slechts halfslachtig veroordeeld. (GroenLinks en PvdA behoren in Europa overigens tot de actiefste partijen betreffend Iran, maar veel helpt het tot nu toe niet) Het Westen moet inzien dat Ahmadinejad geen betrouwbare partner is (alleen al zijn kledingstijl zou dit duidelijk moeten maken)Alle sancties en maatregelen die getroffen worden, moeten tegen Ahmadinejad en zijn aanhangers gericht worden en wel zodanig, dat de oppositie er niet door gehinderd wordt. Lastig, ik weet het, maar een selectief visum-beleid zou een van die maatregelen kunnen zijn. Bovendien moet er meer internationale druk uitgeoefend worden om politieke gevangenen in Iran vrij te krijgen.

Tja, Sahand, ik neem aan dat ik jou dit alles niet hoef te vertellen. Mijn veel te lange commentaar is eigenlijk vooral als aanmoediging bedoeld: ga door met posten, laat Nederland weten wat er in Iran gebeurt! Het kan niet zo zijn dat de “beleefde revolutie” zo snel al weer onderdrukt en vergeten wordt, want dan wordt het leven voor veel Iraniers pas écht gevaarlijk…

Interessant stuk. Iraniers wisten al dat ze tussen slecht en slechter moesten kiezen, maar dan verwachten ze een democratisch verloop. En helaas gebeurde dat niet!!!

Groet,
Raheleh

succes met dit blog meneer. Ik denk dat je een goede invalshoek hebt gekozen met deze eerste entry. De uiteindelijk gedeelde waarden van wat op straat nu tegenstanders zijn is een dimensie die we van dag op dag makkelijk vergeten.

Interessante blog dit. Ik weet vrijwel niets van Iran. Ben ooit drie vrijgevochten Iraanse meisjes tegengekomen in Turkije, die wiet rookten, bier dronken en ongetrouwd met mannen naar bed gingen. Dat, en hun inside stories over Iran stelde mijn beeld al bij. Denk dat deze blog daar nog meer duidelijk over kan verschaffen. Zou het land graag eens bezoeken.

Hartelijke groet,
Tom

Mooi stuk. Ik ben best geschrokken van alle gruwelijkheden in Iran. Had niet verwacht dat het er zo aan toe zou gaan.

Groetjes,

Partana