Iran is een van die zeldzame plekken waar popcultuur, klassieke (Iraanse) muziek, middeleeuwse poëzie en hedendaagse dichters hand in hand gaan. Het is niet ongewoon dat een rockband met snerpende elektrische gitaren teksten zingt* van een veertiende-eeuwse dichter, of dat jongeren op de sterfdag van een populaire dichter op zijn of haar graf bijeenkomen om luid hun favoriete gedichten voor te dragen. Dat oude teksten makkelijker door de censuur van de overheid komen is maar een deel van de verklaring. Immers, jongeren in Iran hebben genoeg manieren gevonden om buiten de officiële kanalen om muziek te maken, deze te verspreiden en te consumeren. Veel nieuwe clips worden uitgezonden door Iraanse muziekzenders in het buitenland, andere liedjes verschijnen weer op YouTube of worden op mp3-cd’s voor een klein bedrag op straat verkocht. Nee, belangrijker is dat de oude en moderne taalvirtuozen over dezelfde zaken schreven als waar de jongeren vandaag mee worstelen. Benevelende liefdes, de schoonheid van muziek, het genot van wijn, orthodoxe gelovigen die deze zonden zouden willen verbieden en despoten die met wrede bevelen het volk onderdrukken. Toen in 1353 een heerser van een orthodoxe dynastie de stad Shiraz innam, schreef de dichter en mysticus Hafez de volgende regels:
Though wine gives delight, and the wind distills the perfume of the rose,
Drink not the wine to the strains of the harp, for the constable is alert.
Hide the goblet in the sleeve of the patchwork cloak,
For the time, like the eye of the decanter, pours forth blood.
Wash the wine stain from your dervish cloak with tears,
For it is the season of piety, and the time for abstinence.
Wie ook met teksten van Hafez heeft gewerkt is Mohsen Namjoo, een van de lievelingen van de Iraanse underground-scene. De klassieke teksten mengt hij met eigen regels en werk van moderne dichters. Namjoo beheerst verfijnde zangtechnieken, maar net zo lief schreeuwt hij een deel van zijn teksten uit. Tot voor kort had hij nog geen clip voor de nummers van zijn vijf albums; clips die op YouTube verschenen hadden als achtergrond meestal een fotomontage. Vorige maand heeft hij in Amsterdam voor het nummer De woestijn is bedekt met mist een clip opgenomen – een primeur die hij heeft opgedragen aan de onbekende doden van de afgelopen weken in Iran.
Wat de Iraanse regering van deze zanger vindt is niet moeilijk te raden. Deze week werd bekend dat Namjoo, die overigens al geruime tijd niet in Iran woont, veroordeeld is tot vijf jaar gevangenisstraf wegens het beledigen van de islam. Voor een oud nummer, dat nooit officieel is uitgebracht, had Namjoo zelfs regels uit de Koran geleend.
*http://www.youtube.com/watch?v=MeN4kfBPx1k
Geef een reactie tot nu toe
Plaats een reactie
