Iran is een van die zeldzame plekken waar popcultuur, klassieke (Iraanse) muziek, middeleeuwse poëzie en hedendaagse dichters hand in hand gaan. Het is niet ongewoon dat een rockband met snerpende elektrische gitaren teksten zingt* van een veertiende-eeuwse dichter, of dat jongeren op de sterfdag van een populaire dichter op zijn of haar graf bijeenkomen om luid hun favoriete gedichten voor te dragen. Dat oude teksten makkelijker door de censuur van de overheid komen is maar een deel van de verklaring. Immers, jongeren in Iran hebben genoeg manieren gevonden om buiten de officiële kanalen om muziek te maken, deze te verspreiden en te consumeren. (meer…)
Hoort bij: Iran
Als programmamaker bij de Iraanse zender Radio Zamaneh ben ik de afgelopen weken meerdere keren gevraagd voor een interview of deelname aan een panelgesprek. Vaak was het onderwerp het gebruik van Twitter, Facebook, YouTube en weblogs als bronnen voor journalisten. Nadat de meeste buitenlandcorrespondenten het land waren uitgezet, waren dit de enige bronnen die nog enigszins nieuws naar buiten deden komen. De vraag was of deze nieuwe media betrouwbaar genoeg zijn om als nieuwsbron gebruikt te worden.
